स्वदेशमै गुमनाम विश्वचर्चित नेपाली ट्रेल रनिङ

नेपाली खेलकुदको वर्तमान परिदृश्यलाई नियाल्दा एउटा गम्भीर र विरोधाभासपूर्ण चित्र सतहमा आउँछ । जुन खेलले देशलाई अन्तर्राष्ट्रिय मञ्चमा ऐतिहासिक र अभूतपूर्व सफलता दिलाइरहेको छ, राज्यको नीतिगत आँखामा भने त्यही खेल ओझेलमा पारिएको छ । ‘अल्ट्रा ट्रेल रनिङ’ आज नेपालको पहिचानलाई विश्वभर उच्च बनाउने सशक्त माध्यममध्ये एक बनेको छ । तर, राष्ट्रिय खेलकुद परिषद् (राखेप) र युवा तथा खेलकुद मन्त्रालयको परम्परागत तथा संकुचित संरचनाका कारण यस खेलका विश्वस्तरीय खेलाडीहरू निरन्तर राज्य निर्मित विभेदको सिकार भइरहेका छन् ।

हालै अल्ट्रा धाविका सुनमाया बुढाले युटिएमबी सिरिजअन्तर्गत इटालीको प्रतिष्ठित ‘ला स्पोर्टिभा लाभारेडो अल्ट्रा ट्रेल १२० किलोमिटर’ मा १३ घण्टा ३३ मिनेट १८ सेकेन्डमा दौड पूरा गर्दै १३ वर्ष पुरानो कोर्स रेकर्ड तोडेर ऐतिहासिक स्वर्ण जितिन् । यो जित केवल एउटा पदक मात्र थिएन, विदेशी भूमिमा नेपाली खेल इतिहासकै एक स्वर्णिम अध्याय पनि हो । तर विडम्बना, यस्तो अभूतपूर्व कीर्तिमान रचेर स्वदेश फर्किंदा न त त्रिभुवन अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलमा कुनै सरकारी प्रतिनिधि वा खेलकुद अधिकारीहरूको उपस्थिति थियो, न त राज्यका तर्फबाट कुनै औपचारिक अभिनन्दन नै गरियो । केही शुभेच्छुक र साथीभाइको निजी पहलमा सीमित स्वागतले राज्यको खेलकुदप्रतिको विवेकहीन र उदासीन चरित्रलाई पुनः नग्नरूपमा उजागर गरिदिएको छ ।