बाँदर घटाऊ

सांसद ध्रुवराज राईले संसद्‌मा किसानले बाँदर मार्न पाउनुपर्छ भनिरहँदा सांसद आशिका तामाङले नियमापत्ति जनाइन्। उनको धारणा थियो– बाँदर मार्नु हुँदैन। त्यसपछि जनावर अधिकारकर्मीहरू बाँदर बचाउने अभियानमा सडकमा निस्किए। यसरी बाँदरले समाजलाई नै विभाजित गरिदिएको छ। ध्रुवीकरण झन् घनीभूत हुँदै छ।

गाउँका किसानहरू भन्छन्– बाँदर मार्न पाउनुपर्छ। सहरका जनावर अधिकारकर्मीहरूको स्वर भने बाँदर मार्नुपर्छ भन्नेलाई नै मार्नुपर्छ भन्ने तहसम्म आक्रोशित सुनिन्छ। बाँदरले आफ्नो घर पनि बनाउँदैन, अर्काको घर पनि भत्काइदिन्छ। सहरका बाँदर अधिकारकर्मीहरू न बाँदर मार्ने कानुन बनाउन दिन्छन्, न बाँदरबाट किसानलाई बचाउन कुनै पहल गर्छन्। सरकार आफ्नो पार्टीको महाधिवेशन सकेर भर्खरै राजधानी फर्किएको छ। केही गर्ला कि भन्ने आशा छ, तर अहिलेसम्म चुपचाप छ।