परदेशिएका सपना र रित्तिएका गाउँ

त्रिभुवन अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलको प्रस्थान कक्षमा पुग्ने जो कोहीले पनि त्यहाँको भीड देख्दा सहजै अनुमान लगाउन सक्छ, यो देशमा कोही बस्न चाहँदैन ।

दैनिक दुई देखि तीन हजार युवाहरू हातमा राहदानी र आँखामा ‘केही बन्ने’ सपना बोकेर बाहिरिँदा, उता दूरदराजका गाउँहरूमा भने सन्नाटा छाएको छ ।