अपांगताभित्र फुलेको सुनाखरी!

विनय यात्रु बनेर ‘कठोर गाउँ’ पुग्दा झमक्क रात परिसकेको थियो। दिनभरको पैदलयात्रा, नाक ठोक्किने अनकन्टार पहाडको उकालो चढ्दा हातगोडा थर्थराइसकेका थिए।

बिजुली नपुगेको त्यो ‘कठोर गाउँ’को पल्लो कुनाको एक्लो घरमा धिप्धिपाउँदै गरेको टुकीको वर्तन पनि सकिन लागेको थियो। विनय ढोकाको देब्रे कुनामा झोला राखेर मझेरीको सुक्कुलमा घत्रक्कै पल्टियो। ब्युँझँदा शीतको थोपाले बलेँसी तप्तपाउँदै थियो।