कस्ताे छ त "पुरानो डुङ्गा"को यात्रा-समीक्षा

लेखक / निर्देशक राम बाबु गुरुङले निर्देशन गरेको तेस्रो चलचित्र "पुरानो डुङ्गा" शुक्रवारबाट देशब्यापी रूपमा प्रदर्शनमा आएको छ । यसअघि "कबड्डी" र "कबड्डी कबड्डी" निर्देशन गरेका निर्देशक गुरुङ नायक दयाह्याङ राईसँग मिलेर सफलताको ह्याट्रीक हान्ने दाउमा छन् । चलचित्र पुरानो डुङ्गामा दर्शकलाई हलसम्म तान्ने प्राय सबैजसो तत्वहरु छन् ।

तर हलसम्म अपेक्षा लिएर गएका दर्शकहरुलार्इ चलचित्रको विषयबस्तु र प्रस्तुतिले सन्तुष्ट बनाउन सक्छ त जानौ यस चलचित्रको समीक्षामा ।

प्लट
दाजु र भाइबीचको द्वन्द्वको कथामा देशविदेशमै थुप्रै चलचित्रहरु निर्माण भैसकेका छन । पुरानो डुङ्गा पनि सोजो दाजु र उसको बदमास भाइकै कथामा बनेको छ ।

माओत्से गुरुङ र दयाहाङ राईले जब बाउ बाजेको सम्पति अंशबण्डा गर्छन् त्यतिबेला दयाहाङ जबरजस्ती घर माओत्सेलाई छाडेर आफू उनीहरुको गरिखाने भाडो डुङ्गा चाहीं लिएर गाउँ छाडेर भाग्छ । बाँकीको चलचित्र डुङ्गा बिना माओत्सेलार्इ आउने समस्या र दयाहाङ र प्रियन्का कार्कीकाे लभ स्टोरी मै छ ।

कथा, पटकथा र संवाद
चलचित्रमा माओत्से गुरुङको कथाले दाजु भाइको सम्बन्धलार्इ पुरानो डुङासँग तुलना गरेका छन्  । दाजु भाइ बीच तालमेल नमिल्दा परिवारको डुङ्गा जतिखेर पनि डुब्न सक्छ । तर चलचित्रको पटकथाले यसलार्इ यतिमा मात्रै सिमित राखदैन । चलचित्रमा प्रियन्का र दयाहाङ अनि माओत्से र मेनुका प्रधान बीचको प्रेम सम्बन्धको नि राम्ररी व्याख्या गरिएको छ, जुन मध्य एकातिर चलचित्रमा माओत्से र मेनुकाको लोग्ने स्वास्नीकाे सम्बन्धलार्इ निक्कै मज्जाले प्रस्तुत गरिन्छ र दर्शकको मन दुवै पात्रले जित्छन भने अर्कोतिर दयाहाङ र प्रियन्काको लभ स्टोरी त्यसको ठ्याक्क बिपरित छ । खासमा भन्नुपर्दा चलचित्रको मुख्य समस्या नै दयाहाङ र प्रियन्का बीचको अलिकति कमजोर कथा हो । उनीहरु बीचको दृश्यहरु खासै राम्ररी लेखिएको छैन र यसले चलचित्रको पटकथा कमजोर बनाएको छ । अझ इन्टरभलपछि धेरैजसो दृश्यहरुमा यी दुई देखिने भएकाले इन्टरभलपछि चलचित्र झनै कमजोर बनेको छ । अझ बुद्धी तामाङको पात्रले चलचित्रलार्इ झन् खस्काएको लाग्दछ ।

चलचित्रको संवाद भने त्यस्तै खाल्का छन् जुन रामबाबु गुरुङकाे यस आगाडिको चलचित्रहरुमा थिए । ठाउँ ठाउँमा दर्शक हसाँउन भने चलचित्रको संवादहरु चुक्दैनन् ।

अभिनय
अभिनयको पाटोबाट हेर्दा पुरानो डुङा पूर्णतया माओत्से र मेनुका प्रधानको चलचित्र हो । माओत्से एउटा पिडित दाइ र मेनुका उनलार्इ खुब माया गर्ने श्रीमतिको रूपमा धेरै नै सुहाएका छन् । चलचित्रको सबैभन्दा प्रमुख आकर्षण भनेकै यी दुर्इ कलाकार बीचको केमिस्ट्री हो । खासगरी भिन्न अवतारमा देखिएकी मेनुकाले यो चलचित्रबाट थुप्रै फ्यान बटुल्छिन र भन्न सकिन्न सायद थुप्रै अवार्डहरु पनि ।

अर्कोतिर दयाहाङ राइ, प्रियान्का कार्की र बुद्धी तामाङले आफ्नो ठाउँमा राम्रो काम गरेका छन तर दर्शकहरुको साहानुभुती माओत्से र मेनुका तिर जादा चलचित्रमा यी तीन चर्चित कलाकारहरुको उपस्थिती मात्रै महसुस हुन्छ ।

निर्देशन, प्राविधिक पक्ष र सङ्गित 
चलचित्रको प्राविधिक पक्षमा खासै खोट लगाउने ठाउँ छैन । त्यसबाहेक रोहित शाक्यको ब्याकग्राउन्ड म्युजिक क्लाइमेक्समा उल्लेखनिय छ । काली प्रसाद बास्कोटाका तीन वोटै गीतहरु चलचित्रको राम्रो कुराहरुमा पर्दछन । "निर" सबै दर्शकको मनमा छदैछ तर चलचित्र हेर्दैगर्दा "माझि" बोलको गीतले दर्शकलार्इ राम्रो फील दिन्छ ।

निर्देशक रामबाबु गुरुङले पटकथा अलिकति सुधारेर यो चलचित्रलार्इ अझै राम्रो बनाउने प्रसस्तै ठाउँ थियो, तर त्यसो भाको छैन । त्यसैले पनि पुरानो डुङ्गा उनको अहिले सम्मको कमजोर काम जस्तो देखिन्छ । उनको यो चलचित्रमा थुप्रै मन छुने दृश्यहरु त छन तर ति उत्कृष्ट दृश्यहरुलार्इ अरु दृश्यहरुले साथ दिएको छैन, त्यसैले उनको यो फिल्म बेला बेलामा मात्रै ठिक लाग्दछ ।

चलचित्रले दर्शकको मन मा थुप्रै प्रश्नहरु उब्जाउछन् जस्तै भाइले डुङ्गा लगेपछी माओत्सेले किन अर्को डुङ्गा ल्याउन त्यती ढिलो गर्छन ? क्लाइम्याक्समा किन प्रहरीहरु त्यस्तो दृश्य टुलुटुलु हेरेर बस्छन ? यि प्रश्न हरुको उत्तर नपाउदा दर्शक हलबाट निस्किदा खिन्न हुन्छन् र अन्तिम दृश्य आइपुग्दा त दर्शकलाइ चलचित्र अपुरै सकिएको महसुस हुन्छ ।

समीकरण
दर्शकले यो चलचित्रबाट धेरै नै अपेक्षा गरेको कारणले पनि दर्शक चलचित्र हेरिसकेपछी खिन्न हुनसक्ने ठाउँ छ । रामबाबु गुरुङ ले यो चलचित्रमा दयाहाङ को पात्रलार्इ नै उत्कृष्ट बनाउन सकेका छैनन् । तर माओत्से र मेनुका बीचको बुढाबुढिको चोखो सम्बन्ध भने चलचित्रमा हेर्ने लायकको छ । त्यसको लागी पनि दर्शकले यो चलचित्र एक चोटी भएपनी हेर्न सक्नुहुन्छ ।

हामी यो चलचित्रलाई कुल ५ मध्ये २.५ अंक प्रदान गर्छौ ।