कता कता जिन्दगी

दु:खी रहन्छ घाँउ कता कता जिन्दगीको
बूझ्नै सकिएन किन यथार्थता जिन्दगिको

नबगे पछी उमंगको लहर उता जिन्दगीको
परिबेश बनेको छ बगर यता जिन्दगीको

कथा भित्रको ब्यथा जस्तो पन्नामै सिमित
कस्ले बुझ्छ कस्को बिबशता जिन्दगीको

जति गुणगान गाएपनि कम्ती लाग्छ आमा
तिम्रो बात्सल्य माया र मामता जिन्दगीको

न एक जाती न धर्म न एक ब्यक्ती बिशेष
काँहा होला सबै अट्ने मानबता जिन्दगीको

तिमी आउनुको कारण प्रस्ट लेखिएको छ
पुरा गरेपछी पो हुन्छ सफलता जिन्दगीको !

देखेर पूर्ण लाग्छ,सम्पूर्ण लाग्छ तिमीलाई
प्रकृतिले कोरिदिएकि सुन्दरता जिन्दगीको

बाटोहरु फरक छन् तर पुग्ने गन्तब्य यौटै,
माझी बिनाको डुंगा पुग्यो कता जिन्दगीको !!