राज बिश्वकर्मा · Apr 25, 2017
सपना
कविता
Tap to listen
धेरै धेरै रुन मन लाग्यो
किन थाहा छैन
डाको छाडेर रोए
किन थाहा छैन
रुदा रुदा धेरै टाढा भएकि
उनलाइ सम्झिन पुगेछु
किन सम्झे थाहा छैन
उनी आइपुगिन
कसरि थाहा छैन
अङ्गालो मारिन
मेरो आँसु रोकिएन
किन थाहा छैन
उनले भनिन जाउ
आसुलाइ पानीसगै बगाइदेउ
गए पानी संगै आँसु बगाए
हल्का अनुभव भयो
कसरी थाहा छैन
फर्किएर उनिसामु गए
बोल्न सकिन
आँसु किन किन फेरि झर्न थाल्यो
किन थाहा छैन
उनी आफैले बोलाइन
गए
भनिन मेरो आँखा मा हेर
किन थाहा छैन
आँखा जुदाउन सकिन
किन थाहा छैन
मेरो दुइवटै हात समाती भनिन
मेरो आखामा हेर
हेरे र हेरेको हेरै भए पनि
किन थाहा छैन
मेरो आखावाट आँसु रोकियो
र मुस्कान छायो
कसरी थाहा छैन
केही समयमा उनको आखामा आँसु देखे
किन थाहा छैन
उनको आखामा आँसु आउदा मेरो अनुहारबाट मुस्कान गएन
किन थाहा छैन
मेरो आखामा आँसु आउदा
पुरै अनुहारमा मुस्कान छरिदिइन
कसरी थाहा छैन
उनको आखामा आँसु आउदा
मेरो अनुहारमा छाएको मुस्कानलाइ जान दिइनन
किन र कसरी थाहा छैन
यत्ती थाहा छ कि
उनी को हुन
उनी हुन
"आमा" "आमा" "आमा"
मेरि "आमा"
------------
हाम्रो पात्रोको 'ब्लग/साहित्यमा' यदि यहाँहरू पनि अाफ्ना लेख रचना सार्वजनिक गर्न चाहनुहुन्छ भने हामीलार्इ तपार्इको पुरा नाम, ठेगाना, फोटो र तपाइको व्यक्तिगत फेसबुक पेज, ब्ल्ग पेज अथवा अन्य कुनै लिंक समेत [email protected] मा इमेल पठाउनुहोस्|
