तपाईंका खुशी र सफलता तपाईंभित्रै छन्

प्रायः मानिस स्कुल वा क्याम्पसको पढाइलाई पूरा गरेपछि जागिर खानका लागि स–सानो बजार वा शहरबाट ठूला–ठूला शहरतिर जाने गर्छन् । तथापि, कतै न कतै मानिस शहरको भीडमा हराउन थाल्छ । तब उसले स्वयंलाई एक्लो महसुस गर्न थाल्छ । उससँग हरेक प्रकारका चीज पनि हुन सक्ला– राम्रो जागिर, राम्रा साथीभाइ तर उसले परिवारभन्दा टाढा भएर बस्नुपर्छ । चाहेर पनि ऊ आफ्नो परिवारकहाँ जान पाइरहेको हुँदैन । उसले बिस्तारै–बिस्तारै एक्लोपनको महसुस गर्न थाल्छ, ‘कतै न कतै म हराइरहेको छु ।’ कतै न कतै ऊ भित्रबाट व्याकुल हुन्छ । यस्तो एक्लोपनसँग उसले कसरी लड्ने ?

हामी बालक हुँदा खेल्ने, दगुर्ने गर्छौं । त्यसपछि हाम्रो विद्यालय आउने–जाने क्रम शुरु हुन्छ । त्यहाँ हामीले साथी पनि बनाएका हुन्छौँ, पढ्छौँ, जिम्मेवारीलाई बोध गर्छौं । बिस्तारै–बिस्तारै हाम्रो पढाइ अभैm अघि बढ्दै जान्छ । हामी अन्य संस्कृतिका बारेमा पढ्छौँ । बिस्तारै–बिस्तारै गरेर हाम्रा महत्त्वाकाङ्क्षा, धारणा, विचार र इच्छाहरू पनि बढ्दै जान्छन् । स्कुल अनि विश्वविद्यालयको काम हो– बालबालिकाको दिमागलाई आकार प्रदान गर्नु । परिणामतः बिस्तारै–बिस्तारै गरेर हामीलाई यस्तो लाग्न थाल्छ– ‘म डाक्टर बन्नेछु । म इन्जिनियर बन्नेछु ।’