खेल प्रशासनको कुस्ती

खेलकुदको नारामा अनुशासन कहिल्यै छुट्दैन। अनुशासन भनेको थिति र मर्यादाको पालना हो। नेपालको खेलकुद क्षेत्रमा भने बेथितिमात्रै व्याप्त देखिन्छ। हाम्रा खेलाडी प्रतिभावान् छन्, तर प्रशासन र व्यवस्थापनको पाटो लथालिंग र भताभुंगमात्र छैन, चरम राजनीतीकरण र व्यक्तिगत टकरावको कुस्तीले खेल क्षेत्र थिलोथिलो बनेको छ।

पदाधिकारीका स्वार्थले खेलाडीहरू शोषित र पीडित छन्। न्याय माग्न खेलाडीले अदालतकै दैलो ढकढक्याउन पुग्नुपर्ने अवस्थाले हाम्रो खेल क्षेत्रको दुर्लभ दुर्दशालाई उजागर गरेको छ, जुन सायदै अन्त कतै होला। ‘खेलकुद विकास ऐन, २०७७’ ले ‘एक खेल, एक संघ’को परिकल्पना गरेको छ। तर, राष्ट्रिय खेलकुद परिषद् (राखेप) भने आफैं दुईवटा उसु महासंघ खडा गरिरहेको छ। कानुनी मर्मअनुसार अन्तर्राष्ट्रिय महासंघको मान्यतालाई देशले स्वीकार्नुपर्ने हो। तर, यहाँ जुँगाको लडाइँका कारण समानान्तर संघहरू जन्माइएका छन्। शान्ति र एकताको प्रतीक मानिने खेलकुदको प्रशासन आफैं भने युद्धको मैदानजस्तो बन्न पुगेको छ।