म आफुलाई नायक सोचेको थिए । उनको भरिएको जुठो जवानीमा मलाई झुलाई रहिन् । मेरो चोखो मायामा तिनले बदनाम गराईन् । मेरो जानवी..... नानीहरू..... श्रीमान् अरबमा....दुई जिउकी.....। बसमा केही मान्छे गाइगुइ गर्दै थिए। केटाको खै के मा हो जागिरे छ रे ! खालि फोनमा बोलिरहेकि हुन्थिन्। मोटरसाइकलमा हिड्छे। श्रीमान अरब बाट आउदै छ रे ! अाजै झुन्डिछे, हेर्दा दुई जिउ झै देखिन्थी । बिचरा साना साना दुई नानीहरूको बिजोग .....।
म खलनायको पात्र भएर भाग्दै छु ।
हत्तपत्त गाडि रोके अाधा बाटो मै उत्रिए। मोबाईल फोन फेरी बज्न थाल्यो । अनेकौ मान्छेको प्रश्नहरु अोईरिन थाल्यो । तिमी को हो ? घर कहाँ हो ? एउटाले भनि हाल्यो तिमीलाई पनि त्यही रुखमा झुण्डाउनु पर्छ ।दिमाख ले केही सोच्नै सकेन।
उनले त मलाई अबिबाहित भनेर ढाटेकी थिई । सिन्दुर पोते बिना नै दुई सन्तानकी आमा भएर , म अचेतन लरबराउदै उनको झुण्डिएको लासको खुट्टा समाउदै गिडगिडाउदै म झसंग बिउझिए । बिदेशी अनकन्टार अरबको भुमीमा आफ्नो देश फर्कने धुनमा देखेको सपना ! कथा उनको हो या मेरो ?
___________
लेखक : पुष्प अार.जे
हाम्रो पात्रोको 'ब्लग/साहित्यमा' यदि यहाँहरू पनि अाफ्ना लेख रचना सार्वजनिक गर्न चाहनुहुन्छ भने हामीलार्इ तपार्इको पुरा नाम, ठेगाना, फोटो र तपाइको व्यक्तिगत फेसबुक पेज, ब्ल्ग पेज अथवा अन्य कुनै लिंक समेत [email protected] मा इमेल पठाउनुहोस्|
