रित्तिँदै देश, हराउँदै भविष्य

आज देश गहिरो पीडाको यात्रामा छ। विशेषतः युवाको छटपटीले राष्ट्रको आत्मा नै व्याकुल बनेको छ। कतै आमाको कोख रित्तिएको छ, कतै चेलीहरूको सिन्दूर पुछिएको छ, कतै बुबाआमाका आँखामा प्रतीक्षाको धुवाँ मात्र बाँकी छ। आज लाखौं नेपाली परिवारको साझा कथा एउटै वाक्यमा सीमित भएको छ– ‘आमा, म दुई वर्षमै फर्किन्छु। केही पैसा कमाएर नेपालमै व्यवसाय गर्छु।’

त्रिभुवन अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलमा आमाको अँगालो कस्दै उच्चारण गरिने यो वाक्य अब केवल बिदाइको संवाद होइन, एउटा राष्ट्रको पीडाको दस्ताबेज बनेको छ।