'बा'को जस्तै हात!

डिसेम्बरको दोस्रो हप्ता कोरियन प्रायद्वीपमा वर्षको पहिलो हिउँ पर्दै थियो। मिर्मिरे उज्यालो हुन लाग्दा म खुसुक्क बाहिर निस्केँ। पाखाहरू सेता देखिएका थिए। हिउँ परेको बाटोमा साइकल ठेलिरहँदा मेरो सास फुल्दै गइरहेको थियो।

मलाई कसैले पछ्याइरहेको जस्तो लाग्यो। साइकल रोकेर पछाडि हेरेँ— एउटा कालो गाडी म भएकै तर्फ आउँदै थियो। परेलामा जम्मा भएको पानी हातले पुछेर त्यसतर्फ हेरेँ। त्यो त्यही गाडी थियो, जसले मलाई आजको दुर्गति भोग्न बाध्य पारेको थियो। मेरो शरीर चिसो भयो; खुट्टाले पेडल थिच्नै सकेनन्।