पाकिस्तानको फस्टाउँदै गएको नार्को-अर्थतन्त्रले आधिकारिक उपेक्षा र प्रणालीगत असफलतालाई उजागर

कराँची। पाकिस्तानको कराँचीको व्यस्त सडकहरूमा, लागूऔषध अब लुकेका कुनाहरू वा आपराधिक एन्क्लेभहरूमा सीमित छैन। तिनीहरू स्मार्टफोन एपहरू, कुरियर-शैली डेलिभरी नेटवर्कहरू, र सङ्गठित आपूर्ति शृङ्खलाहरू मार्फत धनी छिमेकहरू, विश्वविद्यालय क्याम्पसहरू र आवासीय क्षेत्रहरूमा पुग्छन्।

हजारौँ किलोमिटर टाढा, पाकिस्तानको छिद्रपूर्ण पश्चिमी सीमामा, उही कथाको अर्को भाग प्रकट हुन्छ: तस्करहरूले अफगानिस्तान, इरान र बलुचिस्तानलाई जोड्ने दुर्गम सीमा क्रसिङहरूको शोषण गर्छन्।