समर्पणको एउटा शिखर

वर्तमानको निराशाबीच उभिँदा पञ्चायतकालका सुदूरपश्चिमेली नेताको स्मरण हुन्छ; जसले सरकारी सेवाको सुरक्षित बाटो छोडेर राजनीतिमा प्रवेश गरे, तर सत्ताा र सुविधाको स्वाद चाख्न होइन, जनसेवाको चेतनाबाट प्रेरित भएर।

२०८० को दशकमा आइपुग्दा नेपाली राजनीति उथलपुथलको गहिरो मोडमा पुगेको छ। आम नागरिकको जीवनलाई सहज, सुरक्षित र सम्मानजनक बनाउने दायित्व बोकेको राजनीति जब आफैं असुरक्षित, अस्थिर र अविश्वसनीय बन्दै गयो, तब जनताबाट उठेको असन्तोष ‘नो नट अगेन’ जस्ता नारामा रूपान्तरण हुन थाल्यो।