अविश्रान्त यात्री विमल

विद्वताले ओतप्रोत दीप मालिकाको सहर जनकपुरधामको साहित्य सरितामा कलकल, छलछल बग्दै गरेको दीप्त दीयो सधैंका लागि निभ्यो। कालको यस अखण्ड धारामा ज्ञानका उज्यालो छर्ने डा. राजेन्द्रप्रसाद विमलको जीवनदीप २६ साउन २०८३, राति १२ः३० बजे प्रादेशिक अस्पताल जनकपुरधाममा निभ्यो। एउटा ज्ञान विज्ञानको आशाको दीप प्रज्जलित हुनबाट रोकियो। यद्यपि डा. विमलको आत्मा भने जन्मजन्मान्तरको यो पुनर्जन्मचक्र विष्मयकारक हो। र, यसको विधायक नमस्य हुन् र यसका विधायक नमस्य हुन्।

मैथिली, नेपाली, हिन्दी, अंग्रेजी तथा उर्दु भाषाका मुर्धन्य साहित्यकार, श्रेष्ठतम् संस्कृतिविद्, प्रखर भाषाविद् एवं मैथिली विकास कोष, जनकपुरधामका संस्थापक अध्यक्ष वरेण्य व्यक्तित्व डा. विमलको महाप्रस्थानले सम्पूर्ण साहित्य संसार शोकाकुल छ। अतः शोकाकुल यस दुःखद घड़ीमा बहुभाषिक, साहित्याकाशक जाज्वल्यमान बहुविधावादी सशक्त नक्षत्र श्रद्धेय विमलको संस्मरण एवं तेह्रौं दिनको पुण्यस्मृतिमा शब्द श्रद्धाञ्जली अर्पण छ।