तेक्वान्दोको गौरवशाली इतिहास र एसियाडमा ब्युँझिँदै नयाँ सपना

सन् १९८६ को सेप्टेम्बर महिना नेपाली खेलकुदको क्यालेन्डरमा केवल एउटा साधारण पाना उल्टिएको समयमात्र थिएन, एसियाली खेलकुदको महाकुम्भमा नेपाल नामक सानो हिमाली राष्ट्रले आफ्नो स्वाभिमान, अस्तित्व र अदम्य साहसको पहिलो शक्तिशाली बिगुल फुकेको ऐतिहासिक विन्दु थियो । दक्षिण कोरियाको सियोल सहरमा १०औँ एसियाली खेलकुदको म्याट तात्दै गर्दा अभाव र बेवास्ताको चिसो ओच्छ्यानबाट उठेर विधान लामाले ५० केजी फिनवेट विधामा जब प्रतिपक्षीलाई धूलो चटाए, तब नेपालको खेलकुद इतिहासले नयाँ मोड लियो । त्यो काँस्य पदक केवल धातुको एक टुक्रामात्र थिएन, सीमित स्रोत–साधन र अन्तर्राष्ट्रिय मञ्चको अनुभवहीनताका बाबजुद एउटा देशले आफ्नो अद्भूत इच्छाशक्ति र पसिनाको बलमा पाएको पहिलो ऐतिहासिक आत्मसम्मान थियो । सियोलको त्यो खेल महाकुम्भमा विधान लामासँगै रामबहादुर थिङ, राजकुमार राई र राजकुमार गुरुङले आ–आफ्नो तौल समूहमा काँस्य पदक जित्दै एउटै प्रतियोगिताबाट चार–चार वटा पदक देशको झोलीमा हालिदिए । यसले सिंगो राष्ट्रलाई अन्तर्राष्ट्रिय पहिचानमात्र दिलाएन, नेपाली युवाहरूको रगतमा मार्सल आट्र्सप्रतिको यस्तो भयंकर आँधी पैदा गरिदियो, जसले आगामी कैयौँ पुस्ताको भविष्यलाई तेक्वान्दोको म्याटमा सानदारसँग डो¥यायो ।

सियोलमा बलेको त्यो आशाको दियोले नेपाली तेक्वान्दोलाई लामो समयसम्म उज्यालो बनाइरह्यो । विधान लामाले सन् १९८७ मा स्पेनको बार्सिलोनामा भएको आठौँ वल्र्ड तेक्वान्दो च्याम्पियनसिपमा नेपालका लागि ऐतिहासिक काँस्य पदक जित्दै विश्वस्तरीय तेक्वान्दो प्रतियोगितामा पदक दिलाउने पहिलो नेपाली खेलाडीको कीर्तिमान बनाए । उनले नै सन् १९८८ को सियोल ओलम्पिकमा प्रदर्शनी खेलका रूपमा तेक्वान्दोमा काँस्य जितेर राष्ट्रको शिर उच्च बनाएका थिए ।