अब रहेन त्यो वीरगञ्जः शताब्दी पूरानो शहरको सम्पदा मेटाइयो, सयौँले सर्वस्व गुमाए

वीरगञ्ज । भारतीय तीर्थ यात्रीहरू फलेजरगञ्जदेखि यता नेपालमा प्रवेश गर्दा पहिलो विश्रामस्थल हुन्थ्यो इनरुवा गाउँ नपुग्दै भेटिने विशाल आँपको बगैँचाबिच लक्ष्मीनारायण मठ । उत्तर–पूर्वबाट आउने रजैया सडक त्यही इनरुवा हुँदै छपकैया भएर अलौँ जान्थ्यो । रजैया सडकभन्दा उत्तरका गाउँहरू घडीअर्वा, गहवा, नगवा, श्रीपुर, मुड्ली र पिपरामा रहेका, प्रायः पोखरीहरूका डिलमा हुने मठ–मन्दिर राति बासका लागि यात्रीहरूको आश्रय स्थल हुन्थ्यो ।

वीरगन्जको नालीबेली पुस्तकमा पनि रजैया सडकको चर्चा पाइन्छ । जनश्रुतिहरूका अनुसार गहवा गाउँको पश्चिममा त्यस्तै ठूलो पोखरी छेउमा रहेको गहवामाईको मन्दिर (हालको माइस्थान) अगाडि केही पसलहरू थिए, जहाँ सातु, मिठो, मिश्री, दही र चिउराजस्ता खानेकुरा बेचिन्थ्यो । प्रसस्त जग्गा–जमिन भएको पिपराको मठ पनि बगैँचा, इनारसहित सम्पन्न थियो ।