भोटेकोसी बाढीले उब्जाएका प्रश्न

नदी किनारा, अस्पताल, जताततै लासको थुप्रो देखिने हाम्रो मुलुक अहिले इतिहासकै कहालीलाग्दो नदीजन्य दैवीविपत्ति भोगिरहेको छ। यस्तो कठिन दैवीविपत्ति हामी नेपालीहरूले यसअघि कहिल्यै भोग्नुपरेको थिएन, काल्पनिक दन्त्यकथाजस्तै भइरहेको छ। जुन अहिले हामीहरू भोगिरहेका छौं। सपनाजस्तै भइरहेको छ। छापाहरूमा देख्ने र पढ्ने गर्छौं– चितवनमा दुई सय जनाको, पूर्वी नवलपरासीमा एक सय २५ जनाको, धादिङ, नुवाकोट र रसुवाका नदीका बगरहरूमा पनि असंख्य मात्रामा मानिसका लासहरू देखिन थालेका छन्। देखिने मात्र होइन, अब ती मानव र पशुपंक्षीका शवहरू कुहेर रोग फैलने महामारीको कारण फेरि अर्को समस्या देखापर्ने छ।

देशको रक्षक हिमालयबाट हाम्रा सबै हिमनदीको उत्पत्ति हुन्छ। नदीले जलस्रोतसम्बन्धी सबै काम गरेको छ। बिजुली उत्पादन र सिँचाइसम्बन्धी काम गरेको छ तर बर्सेनि तापक्रम बढेका कारण हिमालमा पनि हिउँ पग्लन सुरु गर्‍यो। हिमपहिरो आयो। नदी बढे, परिणाम भदौ १० गतेको बिर्सनै नसकिने घटना घट्यो। आर्थिक विशेषज्ञ र योजनाविद्हरूको तर्कअनुसार राष्ट्र १५ वर्षपछि धकेलियो। यस्तै त्रास दोलखा जिल्लास्थित छहेरोल्पा हिमताल फुट्ने प्रबल सम्भावना देखाएका थिए २०५५/५६ सालतिर भूगोलविद्हरूले। दोलखा भीमसेनका कारणले भन्नुपर्छ, अहिलेसम्म क्षति भएको छैन।