भाेटेकाेशी बाढी: ‘बगेको ठाउँमा फर्कन मन छैन’

रसुवा धुन्चेका ३० वर्षीय रामजी विश्वकर्मा भदौ १० गतेको बिहान सम्झनै चाहन्नन्। त्यो दिन सम्झ्यो कि आफूले मृत्यु भोगेको दिनजस्तै लाग्छ। उनी यतिखेर राष्ट्रिय ट्रमा सेन्टरमा उपचाररत छन्। उनी भदौ १० गते बिहान २१६ मेगावाटको अपर त्रिशूली हाइड्रोपावरको सुरुङभित्र नियमित काम गर्दै थिए। त्यहाँ आवश्यक सामान आइचर गाडीबाट ओसार्नु उनको नियमित काम थियो।

विश्वकर्मा त्यो दिन सुरुङभित्रै थिए। एक्कासि साथीहरूले ‘बाढी आयो’ भन्दै हल्ला गरे। उनी गाडीभित्र सुरक्षित बस्ने सोचले गाडी स्टार्ट गर्न भित्र पस्न खोज्दै थिए। भित्र पस्न नपाउँदै बाढी आयो। सिसा फुटेर लेदो पस्ने सोचेर गाडीमाथि दुई तला खट बनाइएको थियो। त्यही खटमा उनी बसे तर बाढीले उनी चढेको गाडी नै बगायो। गाडी बग्दा ढल्किएर उनलाई पनि बगायो। उनले सुरुङभित्र देखिएका ड्रम तथा अन्य सामान जेजे भेटे, सबै समात्दै गए तर बाढीले उनलाई बगाइरह्यो। यसरी उनी करिब एक किलोमिटर बगे। त्यतिबेला उनको बग्ने क्रम रोकियो। रोक्नुको कारण रहेछ, सुरुङको आकार नाप्ने फलामको भारी फर्मा। फर्मामा रोकिँदा उनको आधा शरीर लेदोभित्र थियो। शरीरको पछिल्लो भागभरि घाउ नै घाउ थिए। हातमा फलामको सुइरो पसेर गहिरो घाउ बनेको थियो।