कस्तो बनेको छ चलचित्र “संरक्षण”?- समीक्षा | Hamro Patro
Make Kundali | Buy Tickets | Live Video Call

ब्लग - साहित्य / मनोरञ्जन

कस्तो बनेको छ चलचित्र “संरक्षण”?- समीक्षा




   मन्दिप गाैतम - Aug 11 2017

“मनोरञ्जन, मनोरञ्जन र मनोरञ्जन” भन्दा पनि “राजनीति, राजनीति र राजनीति”


चलचित्र “संरक्षण” समीक्षा

मल्टीस्टारर पोलिटिकल ड्रामा चलचित्र “संरक्षण” यो साता रिलिज भएको छ । भर्खर रिलिज भएको “धनापति”लाई छाडेर भन्नुपर्दा नेपालमा पोलिटिकल ड्रामा जनारामा खासै चलचित्र निर्माण हुने गर्दैनन् । यस्तोमा निर्देशक पूर्णेन्दु झाको यो भिन्न प्रयासले के दर्शकको मन जित्छ त ? र नेपाली चलचित्रहरुले पछिल्लो समयमा हासिल गरेको सफलताको यो चलचित्रले “संरक्षण” गर्न सक्छ त ? जानौं चलचित्र “संरक्षण”को समीक्षामा ।

यो पनि हेर्नुहोस् : सौगात भन्छन्,"निखिलसँग काम गर्न सजिलो"

प्लट
पैसा, पावर र पोलिटिक्सको कमाल चलचित्र “संरक्षण”मा देख्न सकिन्छ । देबु शाह (रमेश रन्जन झा) ले जब आफ्नो बिरुद्धमा आवाज उठाउन सुरु गरेको नेता त्रिपाठीको हत्या गर्छन्, तब त्यो केसले ब्यापक रुप लिन्छ । माहौल खराब भएपछी निखिल उप्रेतीको पोष्टिंग त्यहाँ हुन्छ , त्यसपछि बाकिको चलचित्र कसरि देबु शाहले आफु बच्नको लागि जातीय राजनीति गर्न थाल्छन्, उनको प्रतिद्वन्दी पार्टीका नेताहरुले उनको अवस्थाको फाइदा उठाउन कसरि मौका छोप्छन् र अरु थुप्रै राजनीतिहरु चलचित्रमा देख्न सकिन्छ ।

कथा, पटकथा र संवाद
रमेश रन्जन र स्वयम् निर्देशक झाले लेखेको चलचित्रको कथा राम्रो छ, जातीय राजनीतिको गन्धा खेल चलचित्रमा प्रष्ट देखाइएको छ । तर चलचित्र यसको प्लटले गर्दानै सिमित बन्न पुगेको छ । जो दर्शकलार्इ राजनीतिमा खासै रुची छैन त्यो बर्गका दर्शकहरुको लागि चलचित्रमा रुची बनाइराख्नु कठिन हुनेछ, किनकि पटकथा “मनोरञ्जन, मनोरञ्जन र मनोरञ्जन” भन्दा पनि “राजनीति, राजनीति र राजनीति” किसिमले लेखिएको छ । अर्थात चलचित्रले आफ्नो वर्गको दर्शक खोज्छ । पटकथामा रहेको तिब्र गतिले दर्शकलार्इ ध्यान भट्काउन भने दिदैन तर थुप्रै समय यस्ता पनि आँउछन् जब तिब्र गतिकै कारण दर्शकलार्इ चलचित्रले देखाउन खोजेको कुराको प्रभाव कम हुन्छ र कति दृश्यहरुमा त दर्शकले आखिर पर्दामा के चल्दै छ भनेर सोच्नपर्ने हुन्छ ।

बाकि इमोसनल भ्यालु कम रहेकाले दर्शकहरुले पात्र र घटनामा कम नै रिलेट गर्नेछन् । चलचित्रका केहि दृश्यहरु जस्तै इन्ट्रीको केहि समयपछी निखिलको “नो रिजन” एक्सन सिन ठिक लाग्दैन र अर्को उल्लेख गर्नैपर्ने कुरा भनेको चलचित्रले आफ्नो पात्रहरुलाई स्थापित गरेर अन्त सम्म आइपुगेको अवस्थामा सौगातले निखिल सामु प्रोजेक्टरमा नेताहरुको बारेमा प्रस्तुति दिएको दृश्यले थुप्रै प्रश्नहरु उब्जाएका छन् । लेखक निर्देशक झाले क्लाइमेक्स यदि त्यो हिसाबले सोचेका थिए भने पात्रहरुलाई मिल्दोजुल्दो नाम किन ? कहिँ यसले गलत प्रभाव त पार्दैन ?

चलचित्रका थुप्रै संवादहरु पछिसम्म याद रहने खालका छन् तर बेलाबेलामा आउने सन्देशमुलक संवादहरुले खासै छाप छोड्दैन ।


अभिनय
निखिल उप्रेतीले आफ्नो सशक्त पात्रलाई सरलताका साथ निभाएका छन्, तर क्लाइमेक्सबाट उनि टाढा रहदा उनको फ्यानहरु अवश्य निराश हुनेछन् । सौगात मल्लले आफ्नो उत्कृष्ट कामलार्इ निरन्तरता दिदै आएका छन्, उनिबाट सबैले अव्वल प्रस्तुतिनै अपेक्षा गर्छन् र आफ्नो फ्यानहरुलार्इ उनले कहिले निराश पनि बनाउदैनन् । प्रमोद अग्रहरी र रमेश रन्जन झा उत्कृष्ट छन् । मलिना जोशी, अशिष्मा नकर्मी र श्वेता शाहले पनि राम्रो काम गरेका छन् । कामेश्वोर चौरसिया, रमेश बुढाथोकी र निर शाहले पनि आफ्नो पात्रलाई न्याय गरेका छन् ।

संगीत
प्रवेस मल्लिकको संगीत चलचित्रको उत्कृष्ट पक्ष मध्य एक हो । तीन गीतनै अव्वल छन् । किशोरिलाल र होलिको गीतले पर्दामा इनर्जी थप्छन् । नृत्य निर्देशक कविराज गहतराजले किशोरीलाललार्इ एउटा स्तरीय आइटम गीत बनाएका छन् र प्रमिला खनालले आफ्नो उत्कृष्ट नृत्य प्रस्तुत गरेकी छिन् ।

प्राविधिक पक्ष
पुरुषोत्तम प्रधानको छायांकनले एकपटक फेरी आकर्षित पार्नेछ तर सुरेन्द्र पौडेलको सम्पादन अपेक्षा अनुरुप छैन, चलचित्रमा गति त छ तर प्रभावकारी गति छैन । उनले इम्प्रेस गर्दैनन् । ब्याकग्राउन्ड स्कोर ठिक छ, एक्सन बिना कुनै इमोसनको हुदा फिक्का लाग्दछ ।

निर्देशक
लेखक निर्देशक पुर्नेंदु झाको आफ्नो पहिलो चलचित्रमै मेहेनत तारिफयोग्य हो । तर मेहेनतको प्रतिफल सायद उनले यो चलचित्रबाट नपाउँन सक्छन् । सर्वप्रथम त उनले दर्शकको स्वादमा अध्यन अनुशन्धान गर्नुपर्ने जरूरी थ्यो, जुन कुरामा उनि चुकेका छन् । दुइ नायकलार्इ ब्यालेन्स गर्न उनि सफल छन् तर निखिल क्लिमेक्सबाट टाढा भएकाले त्यसको बदलामा पहिलो हाफमा एक्सन सिन जवर्जस्ती राखिएको उनको आइडिया बिल्कुलै ठिक छैन । उनको चलचित्रले थुप्रै सम्भावना त देखाएकै हो, तर दर्शकसंग कनेक्सनमा कमि हुनु घातक बन्न पुग्यो ।

समीकरण
संरक्षण एउटा हार्डकोर पोलिटिकल ड्रामा हो, राजनीतिबाट मनोरञ्जन लिन सक्ने वर्गको दर्शकलार्इ यो अवश्य मन पर्नेछ । चलचित्रले हेरुन्जेल बोर भने पार्दैन, तर हलबाट बाहिर निस्कादा तपाइसंग चलचित्रको केहि बाकि रहदैन ।

रेटिंग : २.५ /५ 



Liked by
Liked by
0 /600 characters
Hamro Patro - Connecting Nepali Communities
Hamro Patro is one of the first Nepali app to include Nepali Patro, launched in 2010. We started with a Nepali Calendar mobile app to help Nepalese living abroad stay in touch with Nepalese festivals and important dates in Nepali calendar year. Later on, to cater to the people who couldn’t type in Nepali using fonts like Preeti, Ganesh and even Nepali Unicode, we built nepali mobile keyboard called Hamro Nepali keyboard.