कथा या पात्र | Hamro Patro
DOWNLOAD APPS BY HAMRO PATRO

ब्लग - साहित्य / कथा तथा उपन्यासहरू

कथा या पात्र




   पवन भट्ट - Apr 25 2017

'प्रविन जी प्रवेश ले इन्सपेक्सनको लागि अहिले कोहि नभएकाले नेपालबाट कसैलाई पठाइदिनु भन्दै छ । के गर्नुहुन्छ? तपाइँ ले वान वीक युसए, टेक्सास टर्मिनल जानुपर्ने भयो ।', बोसले भनेको कुरामा मैले नाई भन्ने कुनै कारण थिएन । नाई भन्न मैले धेरै पहिले नै छोडिसकेको थिए । 'ओके सर, हुन्छ, म जान्छु ।' मैले टाउको हल्लाए ।

' हुन्छ, त्यसो भए भोलि म तपाइँ लाई डिटेल फरवार्ड गर्छु ।' बोसले भन्नुभो र मैले समर्थनमा हुन्छ भने । 
भोलिपल्ट मैले सबै डिटेल पाए, निर्माण पुरा भएको नया फ्युल टर्मिनलको अटोमेसन सिस्टम ठिक भए नभएको भेरिफिकेसन गर्नुपर्ने थियो मैले । एस्तो कामको धेरै अनुभव त् थिएन तर पनि सिक्ने मौका थियो । सधै कम्पुटरमा बसेर मात्र गर्ने काम, हेर्ने मौका थियो । आफुले कोरेका चित्रहरुको सजिब रुप देख्ने मौका थियो । मैले प्रवेश सरको गाइडेन्समा काम गर्नुपर्ने थियो । 

त्यसको दुई दिनपछिको मेरो फ्लाईट बुक भयो । पहिलो चोटी म अमेरिका जादै थिए । बिमानमा चढ़दा छुटै आनन्द भयो । करिब अठार घण्टा पछी म ऑस्टिन पुगे । बिभिन्न ट्रान्जिट पास गर्दै बल्ल तल पुगेको थिए । पुरै टाउको घुमेको थियो । प्रवेश सर एअरपोर्टमा आउनु भएको थियो । ‘ मिस्टर, प्रविन, वेलकम’ प्रवेश सरलाई मैले भिडियो कन्फरेन्सको बेला चिनेको थिए । उहा कम्पनीको हेडक्वाटरमा हुनुहुन्थ्यो, सिनियर प्रोजेक्ट इन्जिनियरको रुपमा ।

मलाई कम्पनीले बुक गरेको होटलमा राखियो । साच्चै रमाईलो लाग्दै थियो । गगनचुम्बी घरहरुका बीच पनि कति सुन्दरता थियो त्यहा । मैले भोलिपल्ट साईट जानु थियो, त्यो दिन रेस्ट गरेर बिताए ।

भोलिपल्ट बिहानै प्रवेश सर आउनुभयो । उहा संगै म साईट गए । दिन भरि साईटमै थिए । त्यो दिन आधि मात्र काम सक्कियो । अर्को दिन फेरी हामी साईट गयौ र पुरै काम सकेर साझ तिर होटलमा फर्कियौ ।  म संग अझै दुइ दिन थियो । प्रवेश सरले बिदा मग्नुभो । मैले साथिलाइ भेट्ने निर्णय गरे । मैले सागरलाई कल गरे । उ होस्टनमा थियो । उ एउटा कम्पनीमा आई टि सम्बन्धि काम गर्थ्यो । मैले त्यसपछि होस्टनको फ्लाईट बुक गरे । एउटा लास्ट फ्लाईट थियो त्यो दिनको ।

एअरपोर्टमा पुग्दा सागर आएको थियो । उसैसंग ट्याक्सीमा उसको अपार्टमेन्टमा गए । उसले त्यसै दिन एउटा म्युजिकल कन्सर्टको टिकट किनेको रहेछ । मलाई पनि जान कर गर्यो । लोकल ब्यान्डको कन्सर्ट थियो त्यो, मैले नाई भन्ने कुनै कारणनै थिएन । नाइँ भन्न धेरै पहिलेनै छोडेको थिए ।

करिब सात बजे साझ हामी एरेना थिएटर पुग्यौ । सागरका अरु साथिहरुपनि थिए । कन्सर्ट सुरु भयो।  सारै रमाइलो हुदै थियो । सबै नाचिरहेका थिए । त्यसै भिडमा कसैले पछाडीबाट बोलायो । 
'प्रविन? ', कुनै केटिको आवाज थियो ।
यो सहरमा मलाई यत्रो भिडमा कसले बोलायो भनेर एकछि मतलब गरिन तर फेरि आवाज आयो । मैले पछाडि फर्केर हेर्दा चिनेको जस्तो अनुहार लाग्यो तर ठम्याउन सकिन ।
'नेपाल बाट? हजुर मलाई चिन्नुहुन्छ ?', म चिच्याए उसको कानमा ।
'अ, नचिनी कसरि बोलाए त् हजुरको नामले ', उ पनि हास्दै चिच्याई ।
'हा हा हा, हो है त्यो त् ', म अवाक परे ।
उसले मेरो हात समातेर अलि टाढा लागी । मैले सागरलाई रुममा भेट्छु भने ।
हामि कन्सर्ट भन्दा बाहिर आएपछि, उ फेरी चिच्याई ' तपाई कथा लेख्नुहुन्छ नि ? आई यम योर फ्यान । तपाइँ डेली ब्लागिंन गर्नुहुन्छ नि । म सधै पढ्छु ।'
'अब त नचिच्याउदा नि सुनिन्छ होला ।' म हासे, उसले मुख खुच्याई ।
मैले फेरी भने,'धन्यबाद, खुसिलाग्यो, दुनियाको कुनै अन्जान कुनामा कसैले मेरा खेस्रा कथा कविताहरु पनि पढ्छ भनेको सुनेर ।'
'होईन, सबै त् होईन केहि चाहिँ मलाई मनपर्छन । राम्रो लेख्नुहुन्छ ।', उसले फेरी भनि । 'तपाइको नाम?' मैले उसलाई सोधे ।
'पछी भनौला ', उसले टारी ।
हामि हिन्दै गयौ ।
 ' तपाईले लेख्नु भएको एउटा कथाको बारेमा तपाईलाई सोध्नसक्छु?' उसले मलाई प्रश्न गरि ।
 'भन्नुस न, सोध्नुस ।'
'तपाइले एउटा कथा इंगलिसमा लेक्नुभएको छ है, ‘पुमा’, लभ स्टोरी टाईपको? त्यसको पात्रलाई तपाईले किन दयनीय बनाउनु भयो ? तपाइले कुनै पात्र बनाउदा त्यो कुनै जीवित मानिस पनि हुन्छ, त्यो कुरा को बिचार गर्नुभा'छ ?'
उसका कुरा सुनेर म एकछिन अक्क्मकिए । एक्कासी यसले किन एस्तो भन्न थालि भनेर कन्फ्युज भए । मैले एउटा मात्र कथा अंग्रेजीमा लेखेको थिए ।
' त्यो कथाको सिच्वेसन त्यस्तै थियो । एउटा फिक्सन त् हो । के फरक पर्छ ।' मैले कुरा टार्ने कोसिस गरे ।
 'साच्चै भन्नुस त् त्यो फिक्सन मात्र हो भनेर? फिक्सन जस्तो कत्ति पनि फिल भएन त । त्यो त् सत्य घटना जस्तो लाग्छ । तर, के कथा अनुसार तपाईकी पात्र 'पुमा' लाई अनिश ले नै छाडेको हो त ? के त्यो एउटा प्रेम नै थियो र सर्वप्रथम त सोध्नुपर्दा ?'
उसले सिरियस जस्तै भएर सोधी । त्यो कथामा एउटा रिलेसनमा बसेको कपलको ब्रेकप देखाईएको थियो ।
 मलाई डर लाग्न थाल्यो । कत्ति कुरा लेखिन्छ, कत्ति कुरा कल्पना गरिन्छ, कति कथा हरु रचिन्छ । तर कहिले पनि सोचिन्न त्यो कथा, कथामा मात्र सकिदैन भनेर । सायद यस्तै कति कथाले अरु कति कथा जन्माउछन होला ।

उसले मलाई फेरी भन्न थाली,' सायद पुमाले अनिशलाई छोडी कि, त्यसो किन लेख्नु भएन । वा भविष्य बनाउन पुमा जस्ती एक सशक्त नारीले केवल सरिरमा सिमित रहेको अनिशको प्रेम ठुक्र्एको भनेर । सधै दयनीए बन्नुपर्ने नारीले नै ।'
मलाई उसले भनेका कुरा नि ठिकै हो जस्तो लग्यो तर केहि रहस्य मेरा पनि थिए कथा पछाडी त् । कसरी सम्झाउ जस्तो लाग्न थाल्यो ।

'तपाई के गर्नुहुन्छ नि यहा?' मैले पुरै नया आध्याय सुरु गर्ने कोसिस गरे ।
' लौ, के हो यस्तो, बीच मै कुरा फेर्न खोज्नुहुन्छ त ।', उ खिस्स हासी । फेरी बोलि,' पिरामिड इन्कमा बिज्नस एडभाईजर ।'

'तर सारै रुखो हुनुहुदो रहेछ । कुरा नै बीच मै रोक्नु'भो ।', उसले निराश भएको जस्तो गरि ।
'होईन, त्यो कथाका केहि कुरा सत्यता संग जोडिएका थिए त्यै भएर त्यस्तो भयो । अब लेख्ने बेला के के सोचिन्छ, पछी त्यसो किन गरे भनेर रिकल नै गर्न सकिदैन ।' मैले उसलाई सम्झाउने कोसिस गरे ।
'बाई द वे, कस्को कथा हो त्यो?', उसले प्रश्न गरि । 
'मेरो साथीको ।', मैले भने ।
'उसलाई थाहा छ?' उसले सोधी ।
'सायद', मैले भने ।
'सोधेर लेख्नुभो?', उसले फेरी सोधी ।
'किन सोध्नु? लेखक हु, घुमाएर जे पनि लेख्ने सक्छु । सोध्नु आवश्यक छ र ? फेरी सबै पात्र पनि त् काल्पनिक हुन् । सिच्वेसन पनि काल्पनिक छन । किन सोध्नुपर्यो ?', मैले कथा लेख्नुको झमेला भोग्दै थिए ।
'त्यो त् हो तर पनि, के त्यो गलत त छ भन्ने कहिले लागेन? के थाहा तपाईको पात्र तपाईले लेखे भन्दा भिन्न छ कि?' उसले प्रश्नको बर्षात गर्न थाली ।
'तपाई नै भनि दिनुस के लेख्नु भनेर?', म इरिटेट भैसकेको थिए ।
' भो, राम्रो लेख्नुहुन्छ । एस्तै लेख्दै गर्नुस, अब कति दिन छ बाकि यता?', उसले फेरी सोधी ।
'पर्सिको फ्लाईट छ नेपालको । साचै भन्नुपर्दा, थयान्क्यु भेरी मच । सायद मेरो कथा कसैको लागि नराम्रो नि हुन सक्छ भनेर सोच्न सम्म नि सकिन । थ्यान्क्यु अगेन । ', उसले साचिकै म भित्र प्रश्न को बिउ रोपिसकेकी थिई । कसका लागि र किन, मेरा काथाको औचित्य के त!
हामी नजिकैको कफी सपमा गयौ । लुबिज क्यफेटेरिया । एकदम सुन्दर दृश्य थियो । जता ततै उज्यालो थियो । हामीले कफी पियौ । अनि आ-आफ्नो बाटो लाग्यौ ।

अपार्टमेन्ट पुगेपछि मैले उसलाई सम्झिन खोजे । मैले कतै पहिले नै भेटेको जस्तो लाग्थ्यो अनि कथा संझे। मेरो कथा मैले ब्लगमा फलो गर्ने कसैको ब्लगका स-साना अपडेटहरुमा आधारित थियो । कथा अझै अपूर्ण भएको भान भयो । विदेश एउटा अपार्टमेन्ट को कोठामा म एक्लै अनेक गन्थन मन्थन गर्दैथिए । सागर आइपुग्यो ।
'किन चाडो आएको । अनि हु वज दि गर्ल?', उसले मलाई जिस्काउन थाल्यो । 'कोहि होईन, मेरो एक फ्यान ', मेरो उत्तर सुनेर सागर हास्यो ।
भो यार, भोलि नै आफिस पुगेर सबै रिपोर्ट सब्मिट गरेर पर्सिको जाने तयारि गर्नु छ, सुतौ अब।', सागरले मेरो सुत्ने ब्यबस्था मिलायो ।
भोलिपल्ट म फेरी ऑस्टिन फर्किए । अफिसमा प्रवेश सरलाई रिपोर्ट सब्मिट गरे ।
काम राम्रो भएको रहेछ । प्रवेश सरले मलाई एअरपोर्ट सम्म छोड्नुभो ।

नेपाल पुगेको केहि दिन पछी, ब्लग खोलेर हेरे, नया नोटिफिकेसन देखे, उही कथामा एउटा कमेन्ट आएको रहेछ , "इट्स 'पुम', नट 'पुमा', अनि यो सर्टफर्म हो, कुनै नाम होईन, किप राईटिंग ।'
सायद मैले मेरै पात्रलाई भेटेको थिए तर पनि चिन्न सकिन । मेरा ओठ आफैलाई गिज्याउमा व्यस्त भए मुस्कान सहित ।
-------------
हाम्रो पात्रोको 'ब्लग/साहित्यमा' यदि यहाँहरू पनि अाफ्ना लेख रचना सार्वजनिक गर्न चाहनुहुन्छ भने हामीलार्इ तपार्इको पुरा नाम, ठेगाना, फोटो र तपाइको व्यक्तिगत फेसबुक पेज, ब्ल्ग पेज अथवा अन्य कुनै लिंक समेत [email protected] मा इमेल पठाउनुहोस्|



Liked by
Liked by
0 /600 characters
Hamro Patro - Connecting Nepali Communities
Hamro Patro is one of the first Nepali app to include Nepali Patro, launched in 2010. We started with a Nepali Calendar mobile app to help Nepalese living abroad stay in touch with Nepalese festivals and important dates in Nepali calendar year. Later on, to cater to the people who couldn’t type in Nepali using fonts like Preeti, Ganesh and even Nepali Unicode, we built nepali mobile keyboard called Hamro Nepali keyboard.